Bazı yolculuklar insanı bir yerden başka bir yere götürür. Bazıları ise insanın kendi içine… 1990’lı yıllarda Kapadokya gezimiz sırasında Hacı Bektaş Veli Hazretleri’nin türbesini ve müzesini ziyaret etmiştim. O gün oraya bir kültür gezisinin parçası olarak gitmiş, saygıyla gezmiştim. Fakat bugün geriye dönüp baktığımda samimiyetle söyleyebilirim: Hacı Bektaş Veli’yi henüz yeterince tanımıyordum. Aradan yıllar geçti. Yaklaşık yirmi yıldır kültürel araştırmacı olarak yöremizin halk inançlarını, düğünlerini, geleneklerini, gastronomisini ve şehirlerini araştırıyor, kayıt altına alıyorum. Ancak Hacı Bektaş Veli, Alevi-Bektaşi kültürü ve cemevi geleneği konusunda kendimde bir eksiklik olduğunu hep hissediyordum. 16-17 Ağustos’ta bu eksikliğimin üzerine gitmek için yeniden Hacıbektaş’taydım. Bu kez yalnızca bir türbeyi ve müzeyi ziyaret eden biri değildim. Panel konuşmalarını dinledim, semahları izledim. Türkiye’nin farklı illerinden gelen canların aynı duyguda buluşmasına tanıklık ettim. Semahlardaki saygı ve sevginin, “bir olalım, iri olalım, diri olalım” anlayışının nasıl güçlü birleştirici bir duyguya dönüştüğünü gördüm. Oradan ayrılırken Hacı Bektaş Veli’nin öğretilerindeki incelikleri kendime yeni bir yol olarak aldım: Daha çok dinlemek, daha çok öğrenmek ve bilmediğim hakkında hüküm vermeden önce anlamaya çalışmak… Çünkü kültür, yalnızca geçmişten kalan eserleri korumak değildir. Kültür; insanı insana anlatmak, farklılıklarımızı zenginlik olarak görmek ve birbirimizi anlamaya çalışmaktır. Kültür sözde değil, özde yaşanmalı Ben güzel olanı övmekten, eksik gördüğümü eleştirmekten çekinmem. Bu nedenle öncelikle Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Dairesi öncülüğünde gerçekleştirilen; bilgi, hoşgörü, sevgi ve birlikte olma duygusunu öne çıkaran bu organizasyonu çok değerli bulduğumu söylemek isterim. Aydın İl Kültür ve Turizm Müdürümüz Sayın Havva Seçen Sağınç Hanımefendi’ye de özellikle teşekkür etmek istiyorum. Kendisinin kültüre yalnızca sözde değil, özde sahip çıkan bir müdür olduğunu bu süreçte bir kez daha gördüm. Kültür araştırmacılarını dinlemesi, onları yönlendirmesi, önlerini açması ve Aydın’dan canların bu anlamlı programa katılımını sağlayarak bir ekip oluşturması çok kıymetliydi. Bence bu buluşma, Aydınlılar için kültürel anlamda en hayırlı, en anlamlı ve en çok iz bırakan etkinliklerden biri oldu. Caner Hocamızın bıraktığı iz ADÜ’den halk bilimci Prof. Dr. Caner Işık Hocamız da panel konuşmalarıyla iz bırakan isimlerdendi. Yıllardır halk kültürünü sahada araştıran biri olarak, akademik bilgi ile saha deneyiminin birbirini tamamlamasının ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gördüm. Caner Hocamız yalnızca bilgisiyle değil, bizi çok samimi karşılayıp kucaklamasıyla da gönlümüzde yer etti. Bir kültür insanının bildiklerini paylaşması kadar, karşısındaki insanın öğrenme isteğine değer vermesi de önemlidir. Bu güzel yolculukta Aydın İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünden Kenan Çiftçi, Birgi Hanım, Ferit Çakaloğlu ve bizim rahatımız için canla başla çalışan otobüs kaptanlarımıza da gönülden teşekkür ediyorum. Bu kez türbeden değil, gönülden ayrıldım 1990’lı yıllarda Hacı Bektaş Veli’nin türbesinden ayrılırken bir kültür gezisini tamamladığımı düşünmüştüm. Yıllar sonra aynı topraklardan ayrılırken ise içimde yeni bir araştırmanın kapısını açmış olarak döndüm. Şimdi daha iyi anlıyorum: Kültürel araştırmacı olmak, yalnızca bildiklerini kaydetmek değil; bilmediklerinin de peşine düşmektir. Hacı Bektaş Veli’nin sevgi, hoşgörü, ilim, irfan, paylaşım ve adalet anlayışı bugün de insanlığa söyleyecek çok sözü olduğunu gösteriyor. Asırlar öncesinden bugüne ulaşan mesajı belki de en yalın hâliyle şudur: Bir olmak, aynı olmak değildir. Bir olmak; farklılıklarımızla birbirimizi anlayabilmek, birbirimize gönül kapısını açık tutabilmektir. Hacı Bektaş Veli’nin ve “Hak-Muhammed-Ali yolu”nun rızalık, paylaşım ve adalet temelli evrensel mesajlarını bugünlere taşıyan tüm canlara… Aşk olsun.