Vicdanın mı, Cüzdanın mı Ağır Basıyor? “Sosisin ve siyasetin nasıl yapıldığını bilseniz, geceleri rahat uyuyamazsınız.” — Otto von Bismarck Son yıllarda siyasetin ve siyasetçinin ne kadar bozulduğunu, sadece gözlemleyerek değil, bizzat yaşayarak ve tecrübelerimle görüyorum. Bugün siyaset, vicdan ile cüzdan arasında sıkışmış durumda. Ne yazık ki çoğu zaman cüzdan ağır basıyor. Ülkenin geleceğine ilişkin kaygıların, toplumsal sorumluluğun ve siyasi ilkelerin yerini; kişisel çıkarların, makam hesaplarının ve “çeşme akarken küpünü doldur” anlayışının aldığı bir dönemden geçiyoruz. Bir başka sorun ise bazı siyasi kadroların yalnızca kendilerine değil, yakın çevrelerine de konforlu alanlar oluşturma çabasıdır.  Siyaset, halka hizmet etmekten çıkıp belli çevrelerin gelecek garantisi haline geldiğinde, toplumun siyasete olan güveninin neden eridiğini anlamak zor değil. Daha da önemlisi, mevcut tek adam ve tek parti iktidarını değiştirmek için mücadele etmesi gereken muhalefetin de zaman zaman kendi iç hesaplaşmalarına, makam ve koltuk mücadelelerine sıkışmasıdır. Toplum bütün bunları görüyor. Bugün toplumun önemli bir bölümünde şu düşüncenin oluşması tesadüf değil: “Bunlar iktidara gelirse ne değişecek? Sistem yine aynı şekilde devam edecekse, mevcut yönetimi değiştirmenin ne anlamı var?” İşte siyasetin karşı karşıya olduğu en büyük tehlike budur. Çünkü mesele yalnızca iktidarı değiştirmek değildir. Mesele, iktidar anlayışını değiştirmektir. Bugün toplumun siyasetten beklentisi, sadece mevcut aktörlerin yerine yenilerinin gelmesi değil; siyasetin yapılış biçiminin değişmesidir. Milletvekillerinin yeniden aday olup olamayacağı kaygısıyla hareket etmediği, belediye başkanlığını kaybetmemek için her hesabı yapmadığı; kişisel ikbalini değil, ülkenin geleceğini önceleyen kadrolara ihtiyaç var. İşte tam bu noktada YENİ Parti ve YENİ siyaset anlayışı önem kazanıyor. Benim gördüğüm ihtiyaç; idealist, memleket sevdalısı, liyakatli, siyasi bagajı ağır olmayan, temiz bir hikâyeye sahip ve ülke çıkarını kendi çıkarının önüne koyabilecek YENİ kadrolardır. Çünkü toplum artık “kim gelecek?” sorusundan çok, “Ne değişecek?” sorusunun cevabını arıyor. Burada Özgür Özel’e büyük bir sorumluluk düşüyor. Çevresindeki siyaset cambazlarından arınmış, vefa ve siyasi denge hesaplarını ikinci plana bırakabilen, cesur ve farklı bir kadro anlayışını hayata geçirmesi gerekiyor. Çünkü eski alışkanlıklarla yeni bir siyaset kurulamaz. Yeni bir Türkiye iddiası, eski siyaset tarzıyla taşınamaz. YENİ Parti’nin üyelerinin ve toplumun beklentisi de tam olarak budur: Koltukların el değiştirmesi değil, siyasetin zihniyetinin değişmesi. Siyasetin yeniden itibar kazanması için önce vicdanın cüzdana, memleket sevgisinin kişisel çıkara, liyakatin sadakate üstün gelmesi gerekiyor. Benim inancım açık: Türkiye’nin siyasette yeni bir sayfaya ihtiyacı var. Ve o sayfa, ancak gerçekten YENİ kadrolarla ve YENİ bir siyaset anlayışıyla açılabilir. Mesut KALENDER