Aydın'da bu yazın en çok konuşulan konusu ne yol, ne su, ne de yatırım oldu. Gündemi meğer sivrisinekler belirliyormuş. Üstelik sıradan sivrisinekler de değil... Adeta ilçe ilçe dolaşan, sınır tanımayan, navigasyon kullanan "gezgin sinekler." Bir bakıyorsunuz, "Bizim ilçenin sineği değil." Bir başkası çıkıyor, "Komşu ilçeden geldi." Neredeyse sinekler için ikametgâh belgesi istenecek. Bu tartışmayı izleyen vatandaşın aklındaki soru ise çok daha basit: "Peki, beni ısıran sineğin nüfus kaydı nerede?" Çünkü vatandaş için sineğin hangi ilçeden geldiğinin hiçbir önemi yok. Onun derdi akşam balkonunda oturabilmek, çocuğunu parkta rahatça oynatabilmek. Yerel yönetimlerin görevi de tam olarak budur. Sorumluluğun adresini tartışmak değil, çözümün adresi olmaktır. Elbette belediyeler arasında koordinasyon gerekir. Elbette doğal koşullar nedeniyle haşereler idari sınır tanımaz. Ancak kamuoyunda oluşan algı, zaman zaman çözüm tartışmasının önüne geçebiliyor. Sonuçta sinekler siyaset yapmıyor. Ama biz bazen siyaseti sinekler üzerinden yapıyoruz. Belki de artık şu soruyu sormanın zamanı gelmiştir: Sineklerin nereden geldiğini konuşmaya ne kadar zaman harcıyorsak, onları nasıl ortadan kaldıracağımızı konuşmaya da o kadar zaman ayırıyor muyuz? Çünkü vatandaşın istediği şey çok net... Sivrisineğin pasaportu değil, ilaçlama aracının sesidir.